بازم تنها امان ازاین تنهایی نشسته بودم کنار درختی ودر تنهایی خود

تک تنها نشسته بودم وازتنهایارم داشتم گله می کردم تو هم چرا

تورابیشتر ازهمه دوست داشتم توچرامرا تنها گذاشتی مگر من

چه کردم باورم نمیشه که تومرافراموش کرده باشی آره خدای

خوب مهرابانم باتوهستم تنها می تونم پیش تو گله وشکایت کنم

آخرچرا این همه تنهایی ودرد فراق نصیب من شد یک باردیگردور

ورم رانگاه کردم هیچ کس نبود این بار به دورازچشم همه اشک تنهاییم

راریختم برزمین ناگهان دیدم زمین رنگش سرخ شد  گفتم چه شد ای زمین

ای تنها کسی که می تونم این جسم سنگین رابراوتحمیل کنم

گفت سرخی من از غم سنگین توست غم ودرت این قدر زیاد بود که

ازگرمایش تنم سوخت گفت نگران نبا ش خداباتوست گفتم خودم تنها

هستم هتی خدا مراتنها گذاشته گفت نه یه نگاهی به بالا کن

نگاه کردم دیدم آره خدا بالا سرم ایستاده وچترمهر محبتش رابرسرم

نگاه داشته تا گرمای خورشید برمن نرسد این باراشکم بیشتر

شد نه ازتنهاییم بلکه ازاین بود که تنها نیستم وخدا بامن بوده

ومن فکر نبودنش درکنارم بودو سرم راانداختم پایین وگفتم

خدایاشرمنده خدایا مراببخش که این گونه فکر کردم گفت خدای

مهربانم من همیشه باتوبودم ولی تو این قدر در تنهایت

گم شده بودی که مرا فراموش کرده بودی بلند شو وبگو خدایا به

امید تو حالا بلند بلند شدم واحساس خوبی داشتم که خدا بامن است

 دیگر نگران تنهاییم نیستم ویارحقیقیم رایافتم

حالا تورفتی به رو دیگر نگرانت نیستم خدا بامن است

خدایا دوستت دارم